Ik heb het al eens aangekaart, het internet is onze eigen ondergang, en tevens zijn enkel wij (de internet-wereldbevolking) verantwoordelijk voor de ondergang van het internet. Nuja, het klinkt zo wel heel dramatisch, maar we moeten toegeven dat de evolutie in sociale interacties die we op het internet zien en meemaken een negatieve evolutie was.
Waar vroeger iedereen wat milder was, zijn we tegenwoordig een bitse betweterige groep bittere mensen. Niet iedereen is zo, uiteraard, maar wel een groot deel. En dan maak ik me zorgen.
Ik kan zo vier dingen aanhalen om mijn mening te staven dat het achteruit gaat.
Laten we beginnen bij trolling. Vroeger had je misschien een enkeling die zich zo vervelend opstelde, nu is het voor sommige mensen bijna een hobby. Het gaat zo ver dat je van sommige commentaren niet eens meer weet of het echt is, of maar ‘voor te lachen‘.
Daaruit volgde volgens mij een plotse groei in satirische websites. Hoewel ‘the onion‘ het al langer doet, heb ik ondertussen al minstens drie zo’n Nederlandstalige websites gezien, waarvan er slechts één hun ‘nieuws’ op een ietwat deftige manier brengt en de andere twee een soort wedstrijd in vulgariteit houden.
Satire is grappig als je de grappen ergens opbouwt. Dan kan je het gebruiken in een context om dingen aan te kaarten, zelfs. Maar als je grappen herleid worden tot pis en kak humor, dan vrees ik voor de intellectuele overleving van onze jeugd. Die link met jeugd komt omdat die websites zo infantiel geschreven en gebouwd zijn dat ik concludeer dat ze geschreven werden door een stel pubers. Dat zie je dan soms ook aan hun weerwoord in reacties, of waren ze aan het trollen?
Dat brengt ons rechtstreeks naar het derde punt. Vrijheid in commentaar. Ik ben voorstander van vrije meningsuiting, maar laten we wel nog even nadenken vooraleer we iets schrijven. Soms is het net alsof de comments deels geschreven worden door een mengeling van xenofoben, homofoben en andere negativisten.
Dat alles aangedikt met de mening dat hun woord het juiste woord is, en zich dan wilt verdedigen tegen een stormloop van onterechte aantijgingen die zich soms gewoon beperken tot scheldpartijen.
Maar het meeste heb ik schrik voor een verergering van het fenomeen ‘anonymous‘. Het concept achter die groep is mij niet volledig duidelijk, maar ik weet wel dat zij als collectief (soms illegale) acties ondernemen, waar ik soms van denk dat het wel terecht was.
Het probleem is dat er geen duidelijkheid is over wie of wat ‘anonymous‘ net is, en daardoor kan een gefrustreerde tiener met zijn persoonlijke haat daden stellen die als straf moeten dienen onder de naam ‘anonymous‘, zonder dat het volledige collectief achter dat idee staat.
Acha, ‘collectief’, ik bedoel maar, een gefrustreerde tiener kan schade aanrichten. Dat doet me dan denken aan heksenjachten, waarbij we randomly naar iemand wijzen en roepen dat het een heks is.
Ik heb dus enkel angsten voor de leden die het recht in eigen handen nemen, en ons berechten op een set waarden die even gesloten zijn als dat van de xenofoben, homofoben en andere negativisten.
Kortom, u las het, ik verloor al lang mijn geloof in de internetmensheid en dus leef en zweer ik ondertussen bij mijn nieuwste motto: never read the comments.
