De metafoor van de dag: het leven is als een auto besturen. Een auto die aan een constante snelheid over de weg scheurt, een volle tank naft heeft en geen remmen. Helemaal in het begin, toen we net vertrokken was er nog niet veel verkeer, maar hoe verder we raken in ons leven, hoe meer verkeer en tegenliggers. Het word steeds moeilijker om niemand te raken.
Soms valt er dan eens een boom op je weg, ofzo, en moet je een omweg of een andere baan nemen, zo gaat dat in het leven. Zaken lopen niet altijd volgens plan. En dan zou je even willen uitstappen en kijken. “hé, wat is dit en wat kan ik er aan doen.” Maar helaas, zonder remmen kan dat niet. Tenzij we botsen, maar aan die snelheid is dat gewoon dodelijk.
De metafoor gaat door, dat in die zin als het je allemaal even teveel is, je van de hoofdweg afrijd in de kleine straatjes. Soms zijn die straatjes leuk vol zon en regent het er cocktails, soms zijn die straatjes vooral héél rustig.
Op een gegeven moment, echter, aan het einde van jou reisweg ergens midden op een baan, zal je zonder naft zitten. Dan bolt je auto uit, en op een gegeven moment stopt die gewoon. Meestal rijden enkele van je familieleden en vrienden dan gewoon tegen je aan. Maar die moeten gewoon verder.
Pingback: The story of a lifetime | Embie.eu